4 czerwca 1989 r. odbyły się w Polsce „wolne wybory”. Wybrano 100 senatorów i 460 posłów. Trzeba jednak zauważyć, że negocjacje przy tak zwanym „Okrągłym Stole” cały czas wzbudzają ogromne kontrowersje. Przeciwnikami „Okrągłego Stołu” byli tak znani politycy jak Bronisław Komorowski, Antoni Macierewicz, Janusz Korwin-Mikke, Bogdan Borusewicz czy Ludwik Dorn.
Joanna Szczepkowska wypowiedziała w ówczesnym Dzienniku Telewizyjnym słynne słowa: „4 czerwca 1989 r. skończył się w Polsce komunizm”. Obecni opozycjoniści zauważają, że Polakom po prostu wmówiono zwycięstwo. Współczesne elity (naukowe, polityczne, biznesowe, medialne) są „post-komunistyczne”. Uczciwi i pracowici obywatele RP mają niestety pod górkę.
W życiu codziennym ważniejsze od słów są czyny. Elżbieta Rafalska (Prawo i Sprawiedliwość) zauważa, że nasze państwo wspiera aparatczyków komunistycznych. Z kolei ofiary PRL-u są dyskryminowane finansowo, a także moralnie. Dla katów wysokie emerytury, zaś dla ofiar groszowe świadczenia.
Ministerstwo Finansów postanowiło znów zaoszczędzić (aż 25 mln zł). Rządzący obiecywali 800 zł brutto dla ofiar PRL-u, a skończy się na marnych 400 zł (dodajmy, że dochód osoby starającej się o pieniądze nie może być wyższy od 960 zł brutto).
Pouczającą lekturą jest książka „Resortowe dzieci”. Dziennikarze Jerzy Targalski, Dorota Kania i Maciej Marosz postanowili wgłębić się w życiorysy czołowych postaci medialnych, takich jak Monika Olejnik czy Tomasz Lis. Opisana została propaganda medialna, której ulegają nawet osoby wykształcone i oczytane. Obserwujemy bowiem charakterystyczną narrację: kontynuacja walki z Kościołem, dyskryminacja środowisk niepodległościowych i patriotycznych, faworyzowanie jedynej słusznej partii władzy, czyli Platformy Obywatelskiej.
W tym miejscu chciałbym przytoczyć słowa znanego polskiego poety Zbigniewa Herberta. Autor Przesłania Pana Cogito tak oto wypowiadał się na temat powstania III RP: „Moja teza jest następująca: w Polsce panuje neokomunizm. Nie odwołuje się on do ideologii, ale stara się – i bardzo mu dobrze to wychodzi – urządzić z kapitalizmem. Do diabła z Karolem Marksem i Engelsem! Władza to pieniądz! Pieniądz to banki! Opanujmy banki, opanujmy struktury gospodarcze, a przynajmniej – kontrolujmy je bardzo wyraźnie – wtedy będziemy rządzili”.
Od 2007 r. rządzi w Polsce koalicja PO-PSL. Fakty pokazują, że nie jest to władza ceniąca ideały sprawiedliwości społecznej. Dobrze wiedzie się byłym funkcjonariuszom WRON, SB i MSW. Władysław Ciastoń (wiceszef MSW w PRL-u) otrzymuje emeryturę w wysokości 8 tys. zł. Z kolei renta inwalidzka Czesława Kiszczaka to 9 tys. zł.
Z jednej strony ochrona aparatczyków, zaś z drugiej pogarda dla bohaterów narodowych. W minionym roku 95-letni kombatant walczący w przeszłości pod Monte Cassino nie otrzymał od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych renty inwalidy wojskowego. ZUS zakpił z patrioty przykutego do łóżka, gdyż zaoferował promocyjne przejazdy komunikacją miejską.
W „wolnej Polsce” żyje nowe pokolenie tzw. niechcianych dzieci III RP. To ludzie ambitni, wykształceni, przedsiębiorczy. Dość często jedyną alternatywą pozostaje emigracja zarobkowa. Lepiej bowiem dorobić się na Zachodzie niż być okradanym we własnym kraju (mowa tutaj nie tylko o kradzieży w ścisłym znaczeniu tego słowa, ale także o kradzieży marzeń).
Autor: Tomasz Kaczanowski